Jak nie zanudzić czytelnika

Sprawa wymagająca dużo cierpliwości i pisania. Później trzeba jeszcze pisać i pisać, i więcej pisać, a później jeszcze więcej pisać. A między pisaniem, trzeba jeszcze czytać. Nie ma nic za darmo.

Ale jeśli ktoś lubi pisać i czytać, to żaden problem, prawda?

Tak się składa, że ja lubię… tylko ciężko mi na to znaleźć odpowiednio dużo czasu.

A skoro już piszemy i czytamy, należało by znaleźć tych kilka cech, które wyróżniają tekst ciekawy od nudnego. Jeśli przeczytasz wystarczająco dużo książek. Czyli w sumie dużo… tak, bardzo dużo. No, jeśli już przeczytasz tą stertę książek, zaczniesz zauważać pewne cechy, na które normalny śmiertelnik nie zwraca uwagi.

Czytając książkę, zaczynasz się nudzić, kiedy czytasz zbyt długi, monotonny dialog. Kiedy nic się nie dzieje: „I tak jechali, jechali przez tą pustynię. A później jechali jeszcze więcej i było gorąco”.

Kiedy zostawiasz niespójność akcji, przeskakujesz z wątku na wątek, lub starasz się szybko przebrnąć do końca, człowiek też dostaje bólu głowy i zostawia Twoją ciężką pracę na pożarcie psom.

Czytaj swoją pracę wiele razy, zanim ją oddasz w ręce innej osoby. Szanuj czytelnika i oszczędź mu nieprzyjemnych niespodzianek.

Kiedy pracujesz nad czymś bardzo długo i chcesz się szybko już tego pozbyć, zostaw pracę na kolejny dzień i zacznij od przeczytania całości lub fragmentu ponownie. Jak znajdziesz nieścisłości, zbyt długie dialogi, czy opisy, poprawiaj.

Czytając czyjąś pracę, zwracaj uwagę na zabiegi redaktorskie: jak prowadzone są dialogi, kiedy wprowadzane są opisy, jak zmienia się akcja i tak dalej.

Czytanie to też zabawa, ale warto myśleć w trakcie czytania. W ten sposób znajdziesz błędy innych i swoje, co będzie wyjściem od tego, żeby poprawić swoją umiejętność pisania.

A teraz, żeby Cię nie zanudzić do reszty, idę coś przeczytać.